Back to Top
ადამიანური ისტორიები

ადამიანური ისტორიები (141)

ავტორი: ლალი გიგაური

მე ლალი ვარ და ემიგრანტი... ვერ ვიტან ამ სიტყვას. მთრგუნავს მაგრამ რას ვიზამთ?! 24 წლის ვიყავი, როდესაც სრულიად მოულოდნელად ყველაფრის დატოვება და საქართველოდან წამოსვლა გადავწყვიტე. გეგმები არ მქონდა. მინდოდა, ცოტა ხნით ყველაფრისგან და ყველასgან დამესვენა. აი ასე, ავდექი და წამოვედი. ბოლო საათებში ჩალაგებული ბარგით. თბილისში, სტამბულში და ფრანკფურტშე ერთი აზრი მიტრიალებდა თავში: რას აკეთებ?

Comment

ავტორი: მაია ბოლაშვილი

არ მახსოვს და არც ვიცი, ვისი ნათქვამია "დრო სუნთქვასავით ფერ გადასულიო", თუმცა რაც წლები გადის, სულ უფრო და უფრო ვრწმუნდები, რომ ცხოვრება მართლაც სულ ერთი წამია, - ერთდროულად მშვენიერი, ულმობელი, სუნთქვაშემკვრელიც და გულისდამწყვეტიც...

Comment

ანა თოფჩიშვილი სამკაულებს ამზადებს. განსაკუთრებით უყვარს საყურეების კეთება. თუმცა, მისი ნამუშევრების თვალიერებისას რწმუნდები, რომ ყველა სამკაული განსაკუთრებულია მისთვის.

Comment

ავტორი: ია ღვინიაშვილი

მივესალმები ჩემს საქართველოს და მოვეფერები ჩემს უსაყვარლეს ქართველ ხალხს, ავსტრიის დედაქალაქიდან.

წლების წინ რომ გეკითხათ, ვიცხოვრებდი თუ არა სხვა ქვეყანაში, დაუფიქრებლად გიპასუხებდით, რომ არა! დღეს კი მეც ემიგრანტი მქვია!

Comment

სამშაბათი, 30 იანვარი 2018 12:07

რას ვფიქრობთ?

Written by

ავტორი: ია ღვინიაშვილი

29 იანვარია, დილის 8 საათი. ვენაში ახალი სამუშაო დღე იწყება. სანამ საქმეს შევუდგები, ფეისბუკზე შევდივარ და იმ რამდენიმე კითხვას, რომელიც სულ მაწუხებს, საჯაროდ ვწერ: 

რას ფიქრობს დედა, რომელიც ემიგრანტია და ყოველთვიურად (მოხუცი უმყოფოს კარგად ღმერთმა) საკუთარ შვილს რაღაც თანხას უგზავნის, რათა ბავშვს ,,თავანი" არ დარჩეს ჩაუბარებელი და რას ფიქრობს კაზინოდან გამოსული ჯიბეებგაყვლეფილი შვილი, როცა საუთარ დედას აგინებს ბოღმის ამოსაღებად, ან იმის გამო, რომ მეტი არ გამოუგზავნა?!

Comment

რუბრიკის "ნაწყვეტი დღიურიდან" სტუმარია ექსპერტი თვითმმართველობის საკითხებში და ლექტორი არინა თავაქარაშვილი. 

Comment

ნათია გელაძეს არ სჭირდება რაიმე განსაკუთრებული განწყობა ან სივრცე მუშაობისთვის. ამბობს, რომ როგორ ხასიათზეც არ უნდა იყოს, მუშაობის პროცესში ყველაფერი ავიწყდება და თავიდან ბოლომდე საქმეზე ფიქრობს. ამჟამად, მუშაობს სამკაულებზე, რომლებსაც ტყავისგან, ზამშისგან და  ბარხატისგან ამზადებს.

Comment

ნონა ბარიშვილის ნათელი ფერების სამყარო ახლა საქართველოდან შორს არის. ზის ყოველ საღამოს ქართულ მოგონებებთან ერთად და ახლა უკვე თავისი ხელით დამზადებულ სამკაულებს დაჰყურებს, ეფერება, რომლებიც დიდი ხანი არ არის რაც სამშობლოდან მასთან „ჩაფრინდნენ“.

Comment

პარასკევი, 19 იანვარი 2018 12:22

ნათიას "აისი"

Written by

გატეხილი ჭიქა, გაწყვეტილი მძივი -  სხვისთვის უმნიშვნელო და გამოუსადეგარი ნივთი ნათია მჭედლიშვილისთვის ხშირად ძვირფასი ყოფილა. ასეთი დღესაც ბევრი აქვს  სარდაფში. ბავშვობიდან აგროვებს და ახალ სიცოცხლეს აძლევს. თავად უყვარს ყველაფერი, რასაც აკეთებს. ეს იქნება სამკაული, სურათის ჩარჩო თუ ზარდახშა.

Comment

ავტორი: გვანცა კაკაშვილი

 

16 იანვარია. გვიანია. არ მძინავს. მანდ უკვე 17 გათენდა. უკვე 2 წელია, დროს სულ ორად ვითვლი, აქ და საქართველოში. სულ მეფიქრება, რას აკეთებენ ახლა ჩემები, ამ დროს. ალბათ დილის ფაცი-ფუცში არიან, სამსახურებში გარბიან. ხშირად მინდა მოვყვე ხოლმე, როგორია ერთი ოჯახის ცხოვრება სამშობლოსგან ძალიან შორს, ნიუ იორკში. მინდა, ჩემიანებს მოვუყვე, მშვიდად, ჭიქა ყავასთან. ყველას, ვისაც წამოსვლა უნდა.

Comment