Back to Top
ადამიანური ისტორიები

ადამიანური ისტორიები (152)

ავტორი: ია ღვინიაშვილი

მივესალმები ჩემს საქართველოს და მოვეფერები ჩემს უსაყვარლეს ქართველ ხალხს, ავსტრიის დედაქალაქიდან.

წლების წინ რომ გეკითხათ, ვიცხოვრებდი თუ არა სხვა ქვეყანაში, დაუფიქრებლად გიპასუხებდით, რომ არა! დღეს კი მეც ემიგრანტი მქვია!

Comment

სამშაბათი, 30 იანვარი 2018 12:07

რას ვფიქრობთ?

Written by

ავტორი: ია ღვინიაშვილი

29 იანვარია, დილის 8 საათი. ვენაში ახალი სამუშაო დღე იწყება. სანამ საქმეს შევუდგები, ფეისბუკზე შევდივარ და იმ რამდენიმე კითხვას, რომელიც სულ მაწუხებს, საჯაროდ ვწერ: 

რას ფიქრობს დედა, რომელიც ემიგრანტია და ყოველთვიურად (მოხუცი უმყოფოს კარგად ღმერთმა) საკუთარ შვილს რაღაც თანხას უგზავნის, რათა ბავშვს ,,თავანი" არ დარჩეს ჩაუბარებელი და რას ფიქრობს კაზინოდან გამოსული ჯიბეებგაყვლეფილი შვილი, როცა საუთარ დედას აგინებს ბოღმის ამოსაღებად, ან იმის გამო, რომ მეტი არ გამოუგზავნა?!

Comment

რუბრიკის "ნაწყვეტი დღიურიდან" სტუმარია ექსპერტი თვითმმართველობის საკითხებში და ლექტორი არინა თავაქარაშვილი. 

Comment

ნათია გელაძეს არ სჭირდება რაიმე განსაკუთრებული განწყობა ან სივრცე მუშაობისთვის. ამბობს, რომ როგორ ხასიათზეც არ უნდა იყოს, მუშაობის პროცესში ყველაფერი ავიწყდება და თავიდან ბოლომდე საქმეზე ფიქრობს. ამჟამად, მუშაობს სამკაულებზე, რომლებსაც ტყავისგან, ზამშისგან და  ბარხატისგან ამზადებს.

Comment

ნონა ბარიშვილის ნათელი ფერების სამყარო ახლა საქართველოდან შორს არის. ზის ყოველ საღამოს ქართულ მოგონებებთან ერთად და ახლა უკვე თავისი ხელით დამზადებულ სამკაულებს დაჰყურებს, ეფერება, რომლებიც დიდი ხანი არ არის რაც სამშობლოდან მასთან „ჩაფრინდნენ“.

Comment

პარასკევი, 19 იანვარი 2018 12:22

ნათიას "აისი"

Written by

გატეხილი ჭიქა, გაწყვეტილი მძივი -  სხვისთვის უმნიშვნელო და გამოუსადეგარი ნივთი ნათია მჭედლიშვილისთვის ხშირად ძვირფასი ყოფილა. ასეთი დღესაც ბევრი აქვს  სარდაფში. ბავშვობიდან აგროვებს და ახალ სიცოცხლეს აძლევს. თავად უყვარს ყველაფერი, რასაც აკეთებს. ეს იქნება სამკაული, სურათის ჩარჩო თუ ზარდახშა.

Comment

ავტორი: გვანცა კაკაშვილი

 

16 იანვარია. გვიანია. არ მძინავს. მანდ უკვე 17 გათენდა. უკვე 2 წელია, დროს სულ ორად ვითვლი, აქ და საქართველოში. სულ მეფიქრება, რას აკეთებენ ახლა ჩემები, ამ დროს. ალბათ დილის ფაცი-ფუცში არიან, სამსახურებში გარბიან. ხშირად მინდა მოვყვე ხოლმე, როგორია ერთი ოჯახის ცხოვრება სამშობლოსგან ძალიან შორს, ნიუ იორკში. მინდა, ჩემიანებს მოვუყვე, მშვიდად, ჭიქა ყავასთან. ყველას, ვისაც წამოსვლა უნდა.

Comment

სამშაბათი, 16 იანვარი 2018 13:35

უნგრეთი სალომეს დღიურში

Written by

ავტორი: სალომე აფციაური

 

ყოველ დილით 7-8 საათზე ვდგები და სკოლაში მივდივარ. ჩემი სახლიდან სკოლამდე 17 წუთის სავალი გზაა - დავითვალე, არც მეტი, არც ნაკლები, 17 წუთის. საინტერესო დამთხვევაა, საქართველოში ჩემი სახლიდან ინგლისური ენის სკოლამდეც 17 წუთის სავალი გზა იყო და დიახ, ისიც დათვლილი მქონდა.

Comment

მალე 70 -ის გახდება და იმ პერიოდს იხსენებს, 5 წლის რომ იყო და პირველი ხელნაკეთი ნივთი შექმნა. 11-12 წლის ასაკში უფრო სერიოზული ნაქარგები გაჩნდა. ახლაც შენახული აქვს მაშინ მოქარგული ჯვარი. ამბობს, რომ ქარგვა ბიცოლამ ასწავლა და შეაყვარა. დედა სერიოზულად არ უყურებდა მის საქმიანობას. 

Comment

ავტორი: სანდრო მიქელაშვილი

 

უკვე ხუთი თვეა, რაც ამერიკის შეერთებულ შტატებში ვარ, მომავალ ლიდერთა გაცვლითი კონურსის, ფლექსის ფარგლებში. ეს დრო საკმარისი აღმოჩნდა ჩემთვის, რომ კარგად შევგუებოდი აქაურ რეჟიმს და ყოველდღიური ცხოვრების ტემპისთვის ფეხი ამეწყო.

Comment

გვერდი 11 სულ 11