Back to Top
ადამიანური ისტორიები

ადამიანური ისტორიები (156)

გორის გასასვლელთან, ვერვხვების დასახლებაში, 65 წლის ნათელა მაზმიშვილი ალბათ ყველას შეუმჩნევია, ვისაც ამ გზაზე ერთხელ მაინც გაუვლია. აქ ის 18 წელია, სიგარეტს ყიდის. სამხედრო ნაწილთან გამოტანილ სტელაჟთან ძრითადად ჯარისკაცები იკრიბებოდნენ და მისი ძირითადი მყიდველებიც სწორედ ისინი იყვნენ.

Comment

2008 წელს ერგნეთში მცხოვრებმა ლია ჩლაჩიძემ მგლისგან დაგლეჯილი 63 წლის მამაკაცი ცხინვალიდან გამოიყვანა. დაძაბული ვითარების მიუხედავად, ის საავადმყოფოში მიიყვანა და მისი გადარჩენა სცადა. ლია დღემდე ინახავს მის საბუთებს და იმედი აქვს, რომ ნათესავებს ადრე თუ გვიან, აუცილებლად უამბობს, რა და რატომ მოხდა 11 წლის წინ. 

Comment

რუსეთ-საქართველოს ომის მონაწილე ორი ჯარისკაცის დედა, გორელი აზა ნადიბაიძე რადიო მოზაიკასთან აგვისტოს ომს იხსენებს. 

Comment

ავტორი: გიორგი ედიშერაშვილი

ომის შემდეგ, 2008 წლიდან შემდგომ ორი-სამი წლის განმავლობაში, მუდმივად ვწერდი ომის თემაზე. როგორც პირად გვერდზე, ბლოგსა თუ ფეისბუკზე, ისე გაზეთებსა და ნეტ.პორტალებზე. ახლახანს ერთ-ერთ ჩანაწერს წავაწყდი, რომელიც 11 წლის წინ, 2008 წლის აგვისტოს ომის პერიოდს და ჩემი ძაღლის (მაშინ ჯერ კიდევ ლეკვის) მურას ამბავს ეხება, რომელსაც სოფლის ინტენსიური დაბომბვის მიუხედავად, სახლი არ დაუტოვებია. მურა დღესაც ცოცხალია და ჩემი ოჯახის სრულფასოვან წევრად ითვლება! 

Comment

გორის საჯარო ბიბლიოთეკაში ჰყვებიან ამბავს გოგონაზე, რომლის მსგავსად მათთან ჯერ არავინ მოქცეულა.

Comment

გორელმა გიგა გელაშვილმა საქართველოს სახელი არაერთხელ გაიტანა საზღვრებს გარეთ - ის 7-გზის ევროპის ჩემპიონი და  მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი.

Comment

თინა ფსუტური, ექვსი წელია, რაც გორის ვაჟთა ფრენბურთის გუნდის მწვრთნელია. მისი მოსწავლეები დღეს უკვე უმაღლეს ლიგაში თამაშობენ.

Comment

რუსუდან მშვიდობაძე გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ სკრაში ცხოვრობს. 15 წლისაა. 4 წლის წინ, ძიუდოთი დაინტერესდა და გადაწყვიტა ვარჯიში დაეწყო.

Comment

ნონა კახნიაშვილი 1990 წელს ცხინვალში დაიბადა, 1991 წელს მის ოჯახს იძულებით დაატოვინეს სახლი. ისინი დევნილის სტატუსით ქურთაში დასახლდნენ.

Comment

"90 - იან წლებში კრიმინალური დაჯგუფებები ცდილობდნენ მუზეუმში დაცული ცეცხლსასროლი იარაღი მიეთვისებინათ. ყოველ ღამით ვმორიგეობდით თანამშრომლები და მუზეუმს ექსპონანტები შევუნარჩუნეთ", - იხსენებს დარია ვაშაგაშვილი.

Comment