ადამიანური ისტორიები

ადამიანური ისტორიები 103

უნგრეთი სალომეს დღიურში

სამშაბათი, 16 იანვარი 2018 09:35 Written by

ავტორი: სალომე აფციაური

 

ყოველ დილით 7-8 საათზე ვდგები და სკოლაში მივდივარ. ჩემი სახლიდან სკოლამდე 17 წუთის სავალი გზაა - დავითვალე, არც მეტი, არც ნაკლები, 17 წუთის. საინტერესო დამთხვევაა, საქართველოში ჩემი სახლიდან ინგლისური ენის სკოლამდეც 17 წუთის სავალი გზა იყო და დიახ, ისიც დათვლილი მქონდა.


მალე 70 -ის გახდება და იმ პერიოდს იხსენებს, 5 წლის რომ იყო და პირველი ხელნაკეთი ნივთი შექმნა. 11-12 წლის ასაკში უფრო სერიოზული ნაქარგები გაჩნდა. ახლაც შენახული აქვს მაშინ მოქარგული ჯვარი. ამბობს, რომ ქარგვა ბიცოლამ ასწავლა და შეაყვარა. დედა სერიოზულად არ უყურებდა მის საქმიანობას. 


ავტორი: სანდრო მიქელაშვილი

 

უკვე ხუთი თვეა, რაც ამერიკის შეერთებულ შტატებში ვარ, მომავალ ლიდერთა გაცვლითი კონურსის, ფლექსის ფარგლებში. ეს დრო საკმარისი აღმოჩნდა ჩემთვის, რომ კარგად შევგუებოდი აქაურ რეჟიმს და ყოველდღიური ცხოვრების ტემპისთვის ფეხი ამეწყო.


„ხელნაკეთი ნივთები“ - თუ რომელიმე თქვენგანი ფეისბუქის საძიებო სისტემაში ამ ორ სიტყვას ჩაწერს, მარტივად მიაგნებს იმ ფერად-ფერად ნივთებს, რომლებსაც ორი მეგობარი ქმნის.


მგონი, ყველა ვთანხმდებით, რომ რთულია, საყვარელი საქმე შემოსავლის წყაროდ აქციო, თუმცა ჩვენს ქალაქში ვიღაცები ამას ნამდვილად ახერხებენ. მარიამ ხუბულური და ნინო სამადალაშვილიც სწორედ ასეთები არიან.


გვერდი 8 სულ 8

გორის სათემო რადიო "მოზაიკას" პარტნიორი

studia-re

გორის სათემო რადიო "მოზაიკას" პარტნიორი

ნიმდი